5/5
Een paar jaar geleden heb ik mijn eerste paard Diablo gekocht. Ik had enkel wat manegekennis (wat dus niet veel was) met als gevolg dat ik hem na een paar maanden volledig vast gereden had. Toen is Cindy van de Wolvenlus langs geweest met de boodschap dat hij mentaal en fysiek nog te jong was om te rijden en me naar Perrine en Freija doorverwezen. Ik heb eerst les genomen bij Freija die me op weg geholpen heeft in het grondwerk en wanneer zij op zwangerschapsverlof gegaan is, ben ik begonnen met les te volgen bij Perrine. Ik heb dan ook de jaaropleiding 1 gedaan, waarbij ik voornamelijk heb leren luisteren naar mijn paard en oog te hebben voor wat hij me wou vertellen. Ik ben me ook bewust geworden van mijn lichaamstaal, hoe ik hem beïnvloed en hoe ik deze moet inzetten in mijn training. Zo kreeg ik een betere connectie met mijn paard en ging hij me meer vertrouwen omdat ik meer naar hem luisterde. Ook werd er aandacht besteed aan de basis anatomie en fysiologie, het management en de zorg voor het paard, wat er voor zorgde dat ik niet alleen een betere trainer werd, maar ook meer kennis had, een betere verzorger en algemeen dus een betere eigenaar werd. Verder hebben we ook aan onze basis loswerk en grondwerk gewerkt om hem verticaal in balans te brengen. Na jaaropleiding 1 heb ik nog verder les gevolgd om aan de verticale balans te werken en langzaam terug beginnen met te rijden wanneer hij er fysiek en mentaal klaar voor was. Ik heb dan aansluitend jaaropleiding 2 gevolgd om hem onder het zadel verder te trainen. Ik had het gevoel dat ik hem als trainer in grondwerk al goed kon helpen om zijn lichaam beter te gebruiken, maar als ruiter had ik het gevoel dat ik opnieuw moest beginnen. In deze jaaropleiding heb ik vooral mezelf moeten bijscholen om te zien waar mijn paard hulp nodig heeft, hoe ik mijn lichaam goed moet gebruiken op mijn paard en hoe ik hem duidelijke hulpen kan geven om zijn lichaam met mij er boven op beter kan gebruiken. Er werd vanuit verschillende invalshoeken gewerkt zoals werken met joker, feldenkrais en met franklin balls waaruit je telkens nieuwe dingen meeneemt om mee aan de slag te gaan. Na de jaaropleiding 2 ben ik verder les blijven volgen en heb ook verschillende lezingen en workshops gevolgd van gastdocenten en van Perrine zelf. Deze vond ik allemaal superinteressant en ik leer elke keer weer zoveel nieuwe dingen bij om over na te denken en mezelf steeds meer te ontwikkelen om mijn paard beter te begrijpen, beter te verzorgen, beter te trainen en dus in het algemeen een betere eigenaar te zijn. Perrine heeft me niet alleen geholpen door me les te geven, maar ook door me bij te staan elke keer dat ik weer aan mezelf begon te twijfelen of wanneer er weer iets tegen sloeg en ik de moed verloor. Elke keer gaf ze me weer de moed om verder te gaan en te accepteren dat het soms niet loopt zoals ik zou willen en dat dat ook oké is. Ook tussen lessen staat ze altijd klaar om me te helpen of op mijn vragen te antwoorden. Toen ik een paar maanden geleden slecht nieuws kreeg dat mijn paard een botcyste had in zijn knie en de toekomst heel onzeker werd, kon ik ook bij Perrine terecht voor steun en advies. Dit was en is nog steeds een heel moeilijke tijd, omdat het heel onzeker is wat de toekomst gaat brengen, maar het helpt me veel dat ik steeds op Perrine kan rekenen om er even over te praten, om advies te krijgen of om me door te verwijzen naar andere personen die me misschien kunnen helpen. Om een lang verhaal kort te maken ben ik heel blij dat ik lessen, de jaaropleidingen, de workshops en lezingen bij Perrine ben gaan volgen, omdat ik enorm veel heb bijgeleerd en ik zo een betere eigenaar ben en Diablo het best mogelijke leven kan geven dat hij verdient. Ik zou niet weten waar ik de dag van vandaag zou staan zonder Perrine en ik ben er zeker van dat Diablo haar er net zoveel als ik dankbaar voor ben. Ik heb al een aantal mensen naar Victor-y-horses doorverwezen en ik zou het iedereen aanraden of je nu een specifiek probleem hebt of gewoon je kennis en vaardigheden wilt verder ontwikkelen!